gród Zoobotaniczny w Toruniu – najstarszy tego typu ogród w Polsce.
Został założony w 1797 r. w Toruniu z inicjatywy botanika i doktora medycyny Johanna Gottlieba Schultza. Początkowo działał jako Ogród Botaniczny z niewielką, ale stale rozbudowywaną częścią zoologiczną. Największymi ekspozycjami zwierzęcymi od 1797 były ptaszarnia, zbiór egzotycznych gadów w cieplarni oraz zbiory ichtiologiczne. Jako miłośnik ptactwa Schultz dysponował sporymi zbiorami ptaków, co zostało uwiecznione w ogrodzie pomnikiem – mosiężną figurką ptaka na postumencie. W połowie XIX wieku wzrosła liczba zwierząt, głównie dzięki darom ludności. Dalszy rozwój rozpoczął się w 1920.
Obecnie Ogród zajmuje powierzchnię prawie 4 ha. Zgromadzonych w nim jest 55 gatunków drzew, 24 gatunki krzewów i ok. 50 gatunków zwierząt. Do zgromadzonych tu zwierząt należą niedźwiedź, żubry, surykatki, muflony, lamy, rysie, jaki, małpy, strusie, a także zbiór gadów i węży (herpetarium) oraz ptactwa lotnego (ptaszarnia) i wodnego (wybiegi). Ogród posiada dużą kolekcję papug.